-
چهارشنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۲
-
18:14
غربگرایی و غربزدگی (تجدد) دو مفهوم متفاوت هستند که در ایران در دو دوره زمانی مختلف رخ دادهاند.
غربگرایی در ایران به معنای تمایل و تحثر نسبت به فرهنگ و ارزشهای غربی است. این مفهوم در دوره قاجار و پهلوی اول بیشتر مشاهده میشد. در این دورهها، حکومتهای ایران تلاش کردند تا با اقتباس از مدلها و اصول غربی، ایران را به سمت توسعه و پیشرفت هدایت کنند. این شامل تغییرات در قوانین، سیاستها، آموزش و فرهنگ بود. برخی از این تغییرات شامل اصلاحات قانونی، تغییرات در زبان و آموزش، و تغییرات در لباسپوشش و رفتارهای اجتماعی بود.
اما در دوره تجدد (غربزدگی) که در دهه ۱۳۵۰ آغاز شد، تلاش برای تحقق تغییرات اجتماعی و فرهنگی بر اساس الگوهای غربی بیشتر شد. در این دوره، تلاش برای تحریک تغییرات سریع و گسترده در ساختارهای اجتماعی، فرهنگی و سیاسی ایران بود. این شامل تغییرات در قوانین، سیاستها، آموزش، فرهنگ و هنر بود. برخی از این تغییرات شامل تغییرات در قوانین حقوق زنان، تغییرات در آموزش و پژوهش، تغییرات در فرهنگ و هنر بود.
مهم است بدانید که این دو مفهوم ممکن است در نظرات و دیدگاههای مختلف افراد متفاوت تفسیر شوند و نظرات متعددی درباره آنها وجود دارد. همچنین، این مفاهیم میتوانند در طول زمان و با تغییرات سیاسی و اجتماعی تحت تأثیر قرار بگیرند.


