-
جمعه ۱۷ آذر ۱۴۰۲
-
14:29
از اواسط سده دوازدهم به بعد، محمد بن عبدالوهاب (مؤسس مذهب وهابی، متوفی ۱۲۰۶) و پیروانش به نشر و تثبیت عقاید خود در جزیرة العرب پرداختند. ابتدا، محمد بن سعود، حکمران شهر دِرعیه در مشرق جزیره العرب، و اهالی درعیه و سپس مردم وادی حنیفه و اهالی نجد از محمدبن عبدالوهاب پیروی کردند و بدینترتیب، وهابیان بر قسمتی از مشرق جزیره العرب مسلط شدند. بهدنبال آن، وهابیان که با تهدید و جنگ و کشتار به انتشار عقاید خود میپرداختند، قلمرو خود را گسترش دادند، بهطوری که تا ۱۲۱۸، بهجز مکه و مدینه و جدّه و بخشی از سواحل غربی، تقریباً سراسر جزیره العرب را تصرف کردند. هجوم وهابیها به حدی بود که بهجز یمن، که از اوایل سده یازدهم تا اواسط سده سیزدهم در اختیار زیدیه و تقریباً در آرامش بود، بسیاری از نواحی جزیره العرب در سده سیزدهم محل درگیریهای متعدد میان وهابیان و عثمانیها یا حکام محلی شد. برای مثال، وهابیان با شرفای مکه در سالهای ۱۲۰۵ تا ۱۲۲۰ بیش از پنجاه بار جنگیدند یا محمدعلی پاشا و ابراهیمپاشا از سال ۱۲۲۶ تا ۱۲۳۴ بارها در قسمتهای مختلف جزیرة العرب با وهابیها مقابله کردند و محمدعلی پاشا ضمن آن که در سال ۱۲۲۸ مکه و مدینه را در اختیار گرفت، مدتی بر حجاز امارت داشت.


