(سیاست | علوم سیاسی | روابط بین‌الملل)

علاقه‌مندان به غذا و سیاست را با هم ترکیب کنید و یک بازیگر منحصر به فرد در چشم انداز سیاسی خواهید داشت: حزب گیاهخواران آمریکا. این حزب که بر پایه ترویج سبک زندگی گیاهی و زندگی پایدار تاسیس شده است، قصد دارد مسائل مهمی مانند تغییرات آب و هوایی، حقوق حیوانات و بهداشت عمومی را از طریق یک لنز بدون گوشت حل کند. شاید از خود بپرسید که آیا این حزب در میان ملتی به شدت عاشق گوشت، همبرگر و باربکیو شانسی برای پیروزی دارد؟ در حالی که ممکن است این حزب از نظر تعداد سنگین وزن نباشد، اما حزب گیاهخواران آمریکا به آرامی در حال قدرت گرفتن در سیاست‌های محلی است، و گیاهخواران سرسخت و شهروندان آگاه به محیط زیست را به خود جذب می‌کند.

منتقدان بر این باورند که ایده‌های مبتنی بر گیاه این گروه برای جذب توجه توده مردم جذابیت و قدرت زیادی ندارد، اما حامیان آن‌ها معتقدند که این حزب از زمان خود جلوتر است. در حالی که افراد بیشتری نسبت به تاثیرات زیست محیطی مصرف گوشت آگاه می‌شوند و رژیم‌های غذایی گیاهی را می‌پذیرند، انتقال پیام این حزب می‌تواند شتاب بیشتری به خود بگیرد. چه یک گیاهخوار سرسخت باشید و چه یک گوشتخوار مردد، ظهور حزب گیاهخواران آمریکا یک اتفاق جالب در دورنمای سیاسی دائماً در حال تغییر ایالات متحده و جهان است. این نشان می‌دهد که سبز‌ها حتی در سیاست هم جوانه می‌زنند و تغییر در حال رخ دادن است.

بیایید با حزب دزدان دریایی سفری سیاسی را آغاز کنیم! اگر فکر می‌کنید که آن‌ها یک مشت دزد دریایی سلحشور هستند، ممکن است تعجب کنید اگر بفهمید که حزب دزدان دریایی در مورد گنج‌های دفن شده و ناخدا‌های یک چشم نیست. نه، نه، کلاً نوع دیگری از دریانوردان سیاسی هستند! حزب دزدان دریایی که در ابتدا در اوایل دهه ۲۰۰۰ در سوئد ظهور کرد، از آن زمان پرچم خود را به بسیاری از نقاط جهان گسترش داده است. این شورشیان شیفته فناوری با تمرکز بر حقوق دیجیتال، آزادی اینترنت و حفاظت از حریم خصوصی، قصد دارند چشم انداز سیاسی سنتی را کاملاً زیر و رو کنند. بادبان‌های آن‌ها با تقاضا برای اصلاح قانون کپی رایت، دسترسی آزاد به دانش، و پایان دادن به نظارت دولت بالا کشیده شده است.

آنچه که حزب دزدان دریایی را از همه متمایز می‌کند، رویکرد مبهم آن به سیاست است – ترکیب نگرش راحت طلبانه با پیشنهاد‌های جدی سیاسی. آن‌ها ممکن است گروهی از سیاستمداران باتجربه در اختیار نداشته باشند، اما گروه آن‌ها به ترکیب متنوع خود از هکرها، فعالان اجتماعی و علاقه‌مندان به دنیای دیجیتال می‌بالد. شاید منتقدان آن‌ها را گروهی از دردسرسازان آنلاین بدانند، اما حزب دزدان دریایی در انتخابات کشور‌های مختلف بسیار خبرساز شده اند. در حالی که آن‌ها هنوز سکان هیچ دولت بزرگی را در دست نگرفته اند، حضور آن‌ها در پارلمان‌ها و شورا‌های محلی نشان می‌دهد که آن‌ها حالا حالا‌ها ماندگار خواهند بود.

قبیله در عرب به جماعتی اطلاق می شود که بر اساس «نسب» و«خون» به همکاری در جهت بهبود معیشت خود دست زده باشند. اصل مشترک در همه قبیله ها «نژاد» و «سرزمین» بود. نیرومندترین چیزی که در واقع ستون حفظ و تداوم قبیله بود و خون و نژاد و وطن را حفظ می کرد، عنصر «عصبیت» بود. فرد عضو قبیله باید در حفظ این رابطه و استحکام و تداوم آن کوشا باشد و حتی از جان و مال خود دریغ نکند. اگر جرمی رخ می داد، همه قبیله باید تاوان آن را می پرداخت و اگر افتخاری نصیب قبیله بود، همه را شامل می شد. این اصل حتی به عنوان عامل خیر و شر، منشاء وجدانی پیدا کرده بود، چنان که می گفتند: «فی الجریره تشترک العشیره»:یعنی در گناه عضوی از قبیله همه قبیله شریک اند. گاه برای تقویت و تشکل بیشتر، قبایل ضعیف با پیمان (حلف) خود را در قبیله بزرگتر و نیرومندتر ادغام می کردند، این امر در جاهلیت در تکوین و تقویت قبایل نقش مهمی را بازی کرده است. به مجرد آن که قبیله ای با پیمان، خود را در پناه قبیله دیگر قرار می داد، بر قبیله نیرومند بود که از تمام شئون و حیثیات قبیله هم پیمان، دفاع کند.

شیخ قبیله مردی مسنّ، مجرّب، عاقل، شجاع و ثروتمند بود که رهبری قبیله را به عهده می گرفت. طبیعی بود که قبیله آن گاه تن به اطاعت می داد که کسی را با این صفات یافته باشد. شیخ قبیله مسئول صلح و جنگ و پیمان و برپایی مراسم مهمانی قبیله بود. او بود که باید قبیله را در تقسیم غنائم و نیز پرداخت خون بها و کمک به نیازمندان و آزادی اسرای قبیله و دیگر کارها راهنمایی و رهبری کند.

عضو قبیله باید نظام قبیله را می پذیرفت و در برابر از حقوق و امکانات مساوی بهره می برد. هیچ عضوی حق نداشت از رأی و دستور شیخ قبیله و یا از سنت و نظام قبیله گام بیرون نهد و وحدت قبیله را از هم بپاشد. اگر چنین می کرد به عنوان «خلیع» برای همیشه از قبیله طرد و اخراج می شد و این بدترین عقوبت بود

جنگ و خونخواهی دو عامل بودند که غالب فکر و عمل قبیله را به خود اختصاص می داد و قبیله و اعضای آن پیوسته برای انجام یکی از این دو در تلاش و ستیز بودند. هر عملی که در جهت تقویت و استحکام قبیله و هم در تحکیم وحدت آن مفید بود، برای عرب ارجمند و امری مطاع بود

[تاریخ سیاسی اسلامی، دکتر صادق آیینه وند ص ۴۷]

در جامعه‌هایی چون یونان باستان که اشراف قدرت را در دست داشتند، اصالت خون بسیار اهمیت داشت. در روم باستان، با حفظ تبار افراد، طبقات جامعه مشخص می‌شد؛ یعنی اشراف و طبقات آریستوکراسی از طبقات پست جدا می‌شدند. افرادی، نسب‌نامه افراد را مورد بررسی قرار می‌دادند؛ چنان‌که شغل یا مقام، با تبار او مطابقت نداشت، وی را وادار می‌کردند شغل و مقام خود را تغییر دهد.

در میان عرب‌ها، شناخت نسب اهمیت داشت و در رجزخوانی مورد توجه بود. بر اساس همین تبارشناسی، اتحاد قبایل به وجود می‌آید. تبارشناسان در بین عرب، نسابه خوانده می‌شدند. بعدها، با ظهور اسلام، مقامی به نام نقیب پدید آمد که تبار خاندان‌های مهم را شناسایی می‌کرد. کتاب‌های مهمی در زمینه تبارشناسی، در جهان اسلام نوشته شدند؛

از آن‌جمله کتاب الأنساب نوشته کلبی و الفصول‌الفخریه نوشته ابن‌عنبه است.

قبل از ظهور اسلام و در عصر جاهلیت، مردمانى در شبه جزیره عربستان سکونت داشتند که به طور کلى عرب نامیده مى شدند و به دو دسته اعراب قحطانى و اعراب عدنانى تقسیم مى شدند. این دو، از نظر تاریخى، ریشه مشترک دارند ولى عدنانیان در سلسله نسبت خود به حضرت ابراهیم (ع) مى رسند این طایفه در نجد و حجاز بودند اما عرب هاى قحطانى به یمن رفتند. این افراد تابع حکومتى نبودند و اساس ملیت آنان قبیله بود و اعضاى هر قبیله از شیخ قبیله اطاعت مى کردند. عصبیت جاهلى و ناسیونالیزم قبیله اى افراد را به جان هم مى انداخت و گاهى بر سر مسائل جزئى، جنگى چون نبرد «بسوس» ۴۰ سال طول مى کشید. خونریزى، قساوت، غارت و تجاوز از برنامه هاى این قبایل بود. گرچه صحرانشینى و بیابانگردى پیشه عرب ها بود اما زندگى شهرى به شکلى ضعیف در یمن، عدن، حضرالموت، حجاز، یثرب و طائف دیده مى شد. به لحاظ عقاید مذهبى، گروه کوچکى بدون آن که آداب و رسوم خاصى داشته باشند به خداى یکتا و آئین ابراهیم (ع) که دین حنیف نامیده مى شد، معتقد بودند.

از اواسط سده دوازدهم به بعد، محمد بن عبدالوهاب (مؤسس مذهب وهابی، متوفی ۱۲۰۶) و پیروانش به نشر و تثبیت عقاید خود در جزیرة ‌العرب پرداختند. ابتدا، محمد بن سعود، حکمران شهر دِرعیه در مشرق جزیره ‌العرب، و اهالی درعیه و سپس مردم وادی حنیفه و اهالی نجد از محمدبن عبدالوهاب پیروی کردند و بدین‌ترتیب، وهابیان بر قسمتی از مشرق جزیره ‌العرب مسلط شدند. به‌دنبال آن، وهابیان که با تهدید و جنگ و کشتار به انتشار عقاید خود می‌پرداختند، قلمرو خود را گسترش دادند، به‌طوری که تا ۱۲۱۸، به‌جز مکه و مدینه و جدّه و بخشی از سواحل غربی، تقریباً سراسر جزیره ‌العرب را تصرف کردند. هجوم وهابیها به حدی بود که به‌جز یمن، که از اوایل سده یازدهم تا اواسط سده سیزدهم در اختیار زیدیه و تقریباً در آرامش بود، بسیاری از نواحی جزیره ‌العرب در سده سیزدهم محل درگیری‌های متعدد میان وهابیان و عثمانی‌ها یا حکام محلی شد. برای مثال، وهابیان با شرفای مکه در سالهای ۱۲۰۵ تا ۱۲۲۰ بیش از پنجاه بار جنگیدند یا محمدعلی پاشا و ابراهیم‌پاشا از سال ۱۲۲۶ تا ۱۲۳۴ بارها در قسمت‌های مختلف جزیرة ‌العرب با وهابی‌ها مقابله کردند و محمدعلی پاشا ضمن آن که در سال ۱۲۲۸ مکه و مدینه را در اختیار گرفت، مدتی بر حجاز امارت داشت‌.

جزیرة ‌العرب از نخستین سکونت‌گاههای بشری و خاستگاه نژاد سامی شمرده می‌شود و اقوامی که بعدها در جزیرة ‌العرب یا بین النهرین تمدن‌هایی برجا گذاشته‌اند، در آنجا نشو و نما یافته‌اند.

تشکیل حکومت‌های قبیله‌ای

تاریخ کهن جزیرة ‌العرب را می‌توان با تشکیل حکومت‌های قومی و قبیله‌ای مرتبط دانست‌. شاید قدیم‌ترین حکومت‌های قومی تشکیل شده در جزیرة ‌العرب مربوط باشد به قوم عاد که در جنوب جزیره العرب می‌زیستند، قوم ثمود که میان حجاز و شام بودند و قوم سبأ که ساکن جنوب جزیرة ‌العرب بوده‌اند.

پیشینۀ دینی

از لحاظ دینی، در جزیرة ‌العرب، نخستین‌بار یکتاپرستی در زمان حضرت ابراهیم ترویج شد که بر اثر آن یکتاپرستی در حجاز و به‌ویژه مکه رواج یافت.‌پس از حضرت ابراهیم، یهودیان در سه دوره وارد جزیرة ‌العرب شدند و به نشر یکتاپرستی پرداختند:

مهاجرت قبیله شمعون از فلسطین به شمال حجاز در زمان داوود پیامبر؛

کوچ یهودیان به حجاز در پی فتوحات بابلیان و آشوریان در سرزمین شام‌؛

کوچ سایر یهودیان در سده اول میلادی به جزیرة ‌العرب و سکونت آنان در کنار دیگر یهودیان.

دوره جاهلیت

در تاریخ پیش از اسلام جزیرة ‌العرب، دوره جاهلیت (به خصوص سده منتهی به ظهور اسلام) و وضع سیاسی و اجتماعی و فرهنگی عرب در این دوره اهمیت بسیار دارد. این دوره که نامش چند بار با ملامت در قرآن آمده است، در واقع زمان فترت جزیرة ‌العرب در زمینه‌های اجتماعی، اخلاقی، دینی و شیوه زندگی بود و اعراب در این دوره به قبیله و خویشاوندی تعصب داشته، به آداب و رسوم بدوی بسیار پایبند بودند.

فقدان وحدت سیاسی

در دوره جاهلیت، جزیرة ‌العرب از وحدت سیاسی یا مذهبی برخوردار نبود و چند حکومت نیرومند و تأثیرگذار (مانند روم در شمال، ایران در شمال و مشرق، و حبشه در مغرب‌) هریک به نوعی بر بخش‌هایی از آن مسلط بودند. حکومت‌های داخلی جزیرة ‌العرب نیز ـ-به‌جز در جنوب که به‌صورت پادشاهی اداره می‌شد همچنان به‌صورت قبیله‌ای بود و دولت کنده از مهم‌ترین و نیرومندترین آنها در مرکز جزیرة ‌العرب به‌شمار می‌رفت‌.

قریش در حجاز و به‌ویژه مکه سرآمد بقیه قبایل بود. برای این قبیله بازرگانی و بت‌پرستی مهم‌تر از هر امر دیگری بود و بر اساس سوره قریش در قرآن کریم‌،آنان دو کوچ تجاری تابستانه به شام و عراق و زمستانه به یمن و حبشه داشتند. نبطی‌ها نیز با گسترش قلمروشان در جنوب شام، بخشی از شمال‌غربی جزیرة ‌العرب را در اختیار داشتند.

جزیرة ‌العرب یا شبه جزیره عربستان پهناورترین شبه‌جزیره جهان، واقع در جنوب‌غربی آسیا است. این شبه جزیره میان آب‌های خلیج فارس، دریاهای عمان و عرب در مشرق، اقیانوس هند و خلیج عدن در جنوب و دریای سرخ در مغرب قرار دارد و به‌سبب محاصره با دریاها و رودها ـ از جمله فرات در قسمت شمالی آن ـ که شبه‌جزیره را تقریباً به‌صورت جزیره در آورده است، اکثر جغرافیانویسان و مورخان قدیم و جدید آن را جزیرة ‌العرب خوانده‌اند. جزیرة ‌العرب مشتمل بر كشورهای عربستان سعودی و یمن در جنوب، عمان و امارات متحده در مشرق، کویت در شمال و قطر در ساحل جنوبی خلیج‌فارس است.‌

بنابر روایات دینی، نخستین‌بار یکتاپرستی در زمان حضرت ابراهیم در جزیرةالعرب ترویج شد و آیین توحید در حجاز و به‌ویژه مکه رواج یافت. جزیرة ‌العرب خاستگاه دین اسلام است و پیامبر اکرم(ص) دعوت خویش را در این منطقه از جهان آغاز کرد.

کانال ایتا

اِسکاندیناوی (به انگلیسی: Scandinavia) بخشی از شمال اروپا است که به طور کلی شامل دو کشور شبه جزیره‌ای، نروژ و سوئد و همچنین دانمارک است. از لحاظ شباهت فرهنگی کشورهای فنلاند، ایسلند، جزایر فارو، آلند و گرینلند نیز جزو کشورهای اسکاندیناوی محسوب می‌شوند. این کشورها به دلیل شباهت زبان آلمانی شمالی، از نظر فرهنگی اسکاندیناوی نامیده می‌شوند. از نظر جغرافیایی کشورهای اسکاندیناوی بزرگترین شبه جزیره اروپا محسوب می‌شوند که از بالای دایره قطب شمال تا سواحل دریای بالتیک امتداد پیدا کرده‌اند و شامل سوئد، دانمارک، نروژ، گرینلند و جزایر فارو هستند.

منطقه شینگن شامل محدوده‌ای جغرافیایی است که در آن 26 کشور اروپایی، مرزهای داخلی خود را کنار گذاشته‌اند تا مردم این کشورها بتوانند آزادانه و بدون محدودیت به نقاط مختلف این منطقه سفر کنند. علاوه بر این کشورهای عضو شینگن قوانین مشترکی برای کنترل مرزهای بیرونی این منطقه وضع کرده و با تقویت سیستم قضایی مشترک و همکاری نیروهای پلیس کشورهای عضو، در کنار یکدیگر به برقراری نظم و امنیت می‌پردازند.

منطقه شینگن بیشتر خاک اتحادیه اروپا را شامل می‌شود البته به جز ایرلند و چهار کشور رومانی، بلغارستان، کرواسی و قبرس که به زودی این چهار کشور نیز عضو این منطقه خواهند شد. کشورهایی مثل نروژ، ایسلند، سوئیس و لیختن‌‌اشتاین، که عضو اتحادیه اروپا نیستند، هم بخشی از منطقه شینگن هستند.

کشورهای منطقه شینگن

26 کشور عضو منطقه شینگن عبارتند از اتریش، بلژیک، جمهوری چک، دانمارک، استونی، فنلاند، فرانسه، آلمان، یونان، مجارستان، ایسلند، ایتالیا، لتونی، لیختن‌اشتاین، لیتوانی، لوکزامبورگ، مالت، هلند، نروژ، لهستان، پرتغال، اسلواکی، اسلوونی، اسپانیا، سوئد و سوئیس.

مرزهای خارجی منطقه شینگن بیش از 50،000 کیلومتر است، که 80% از آن مرز دریایی و 20% آن مرز خشکی است. این منطقه دارای صدها فرودگاه و بندر دریایی، تعداد زیادی گذرگاه مرزی زمینی، مساحتی معادل 4،312،099 کیلومتر مربع و جمعیتی معادل 419،392،429 نفر است.

ماجرای مَک‌فارلین، سفر پنهانی و غیرقانونی مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهور آمریکا به ایران، ۱۳۶۵.

در خرداد ۱۳۶۵ جیمز مک‌فارلین مشاور امنیت ملی رونالد ریگان به صورت محرمانه و با یک هواپیمای حامل سلاح به تهران آمد که پس از افشای آن در ایران به ماجرای مک‌فارلین و در آمریکا به ایران­‌گیت و ایران­‌کنترا مشهور شد.

در جریان جنگ تحمیلی عراق علیه ایران کشورهای غربی و شرقی هرگونه سلاحی را در اختیار طرف عراقی قرار می‌دادند و ایران ناچار از طریق دلالان بین‌المللی سلاح‌­های مورد نیاز خود را فراهم می‌­کرد. آمریکائی‌­ها فروش هرگونه سلاح به ایران را منوط به استفاده این کشور از نفوذ خود برای آزادی گروگان‌­ها در لبنان کردند و برای اثبات حسن نیت خود دو محموله سلاح آمریکایی به ایران فرستاده شد و پس از آن یک گروگان آمریکائی با واسطه­‌گری ایران آزاد شد.

پس از این اتفاق مک‌فارلین با همراهان و با همراه داشتن اسلحه به صورت مخفیانه به ایران آمدند ولی با مخالفت امام‌­خمینی و سران قوا، هیچ مسئول عالی­‌رتبه‌­ای به ملاقات آنها نرفتند و آنان پس از چهار روز معطلی به آمریکا برگشتند. این اتفاق پس از علنی شدن، واکنش­‌های داخلی و خارجی در پی داشت و ریگان آن را بزرگ‌ترین شکست دوران ریاست‌جمهوری خود دانست.

امام­‌خمینی که برای جلوگیری از سوءاستفاده دشمنان دستور علنی کردن این ماجرا را دادند، این اتفاق را برتر از همه پیروزی‌­های ملت ایران دانست.

کریمه شبه جزیره ای استراتژیک در دریای سیاه است که 60 سال قبل رهبر اتحاد جماهیر شوروی آن را به اوکراین هدیه داد. این منطقه اکنون به کانون تنش های میان غرب و روسیه تبدیل شده است.

کریمه یک منطقه توریستی پرطرفدار است که ناوگان دریایی روسیه در دریای سیاه در آن مستقر شده و علاوه بر آن بیش از 50 درصد از جمعیت آن را روس تبارها تشکیل می دهند. تنش ها در این شبه جزیره بعد از برکنار شدن "ویکتور یانوکوویچ" از ریاست جمهوری اوکرین شدت گرفت و در این میان برخی خواستار جدا شدن کریمه از این کشور شدند.

کریمه که وسعتی به اندازه کشور بلژیک دارد یک منطقه مهم کشاورزی محسوب می شود. این منطقه همچنین یکی از مراکز مهم تولید تنباکو در جهان بوده و بدلیل بهره مند بودن از شرایط خاص جوی و دارا بودن سواحل زیبا یک منطقه جذاب و پرطرفدار برای توریست ها محسوب می شود.

از لحاظ تاریخی نیز شبه جزیره کریمه هموراه صحنه اشغال و تاخت و تاز بوده از امپراطوری بیزانس و عثمانی ها گرفته تا آلمان نازی و اکنون نیز روسیه و غرب بر سر آن به اختلاف رسیده اند.

روس ها حضور خود در کریمه را از قرن 18 میلادی توسعه دادند و پایگاه دریایی خود در کریمه را در سال 1783 تاسیس نمودند. پایگاه روسیه در کریمه در بندر "سواستوپل" است . حضور روس ها در این منطقه فقط در یک دوره و آن هم در زمان اشغال توسط نازی ها قطع شده است.

بعد از پایان جنگ جهانی دوم نیز روسای جمهور روسیه، آمریکا و انگلیس در شبه جزیره کریمه گرد هم آمده و درباره آینده اروپای بعد از جنگ تصمیم گرفتند. بعد از جگ جهانی همچنین "ژوزف استالین" رهبر وقت اتحاد جماهیر شوروی دستور اخراج تاتارهای مسلمان را از کریمه صادر کرد. دلیل اخراج این افراد آن بود که متهم به همکاری با نازی ها در زمان جنگ شده بودند. تاتارهای مسلمان در حالی از کریمه اخراج شدند که برای چندین قرن در آن زندگی کرده بودند و بر اساس شواهد موجود در تاریخ نیمی از جمعیت تاتار حاضر در کریمه بعد از اخراج و در مهاجرت به آسیای میانه جان خود را از دست دادند.

بعد از مرگ استالین، "نیکیتا خورشچف" رهبر اتحاد جماهیر شوروی شد و وی کریمه را به اوکراین هدیه داد. این اقدام به عنوان یک حرکت عجیب در سال 1954 میلادی به حساب آمد. این حرکت با توجه به شرایط موجود در اتحاد جماهیر شوروی اقدامی بی معنی محسوب می شد زیرا در آن زمان هم روسیه و هم اوکراین دو جمهوری حاضر در اتحاد جماهیر شوروی محسوب می شدند.

کریمه در سال 1991 میلادی و بعد از استقلال اوکراین از اتحاد جماهیر شوروی، از اهمیتی ویژه برای روسیه برخوردار شد و مسکو این شبه جزیره را به عنوان یکی از مهمترین پایگاه های دریایی جهان به حساب آورد. در همان سال تاتارها بازگشت به کریمه را آغاز کردند و امروزه 12 درصد از جمعیت کریمه را شامل می شوند. این بخش از جمعیت کریمه که نگران نفوذ روسیه در این منطقه بودند در زمان اعتراضات کی یف، علیه یانوکوویچ دست به تظاهرات زدند.

هم اکنون روس تبارها 59 درصد از جمعیت اوکراین را شامل می شوند و اوکراینی ها نیز 24 درصد از جمعیت این شبه جزیره را به خود اختصاص می دهند.

بعد از سقوط اتحاد جماهیر شوروی بندر سواستوپل و پایگاه دریای روسیه در آن تبدیل به یکی از موضوعات مهم در روابط روسیه و اوکراین شد. اهمیت این پایگاه به آن دلیل است که امکان دسترسی سریع به شرق مدیترانه، بالکان و خاورمیانه را برای کشتی های روسی فراهم می کند.

در سال 2010 میلادی بعد از سالها مذاکره اوکراین قبول کرد تا سال 2014 میلادی سواستوپل در اختیار روس ها باشد و در ازای آن روسیه بهای گاز صادارتی به اوکراین را 30 درصد کاهش بدهد.

با این وجود روسیه اعتماد چندانی به اوکراین ندارد و این در حالی است که کی یف شرایطی را برای حضور روس ها در کریمه تعیین کرده که یک مورد آن مربوط به لزوم کسب اجازه از کی یف برای نوسازی تجهیزات پایگاه و یا جابجا شدن کشتی های روسی در سواستوپل است.

به دلیل همین موارد روسیه از سال 2008 میلادی در نزدیکی سواستوپل و البته در اراضی تحت حاکمیت خود شروع به ساخت یک پایگاه دریایی کرده تا نیاز خود به کریمه را کاهش بدهد.

در جنوب شرقی اروپا شبه جزیره‌ ای رویایی قرار دارد که از جنوب با دریای مدیترانه و از شمال کوه‌ های آلپ و سرزمین جلگه ای مجارستان، از شرق دریای اژه و دریای سیاه و از سمت غرب دریای یونان و آدریاتیک همسایه و هم مرز است و این سرزمین ها و آب ها آن را فراگرفته اند. کشورهای که در این شبه جزیره قرار دارند دارای زیباترین طبیعت هستند و از دیدنی ترین نقاط روی زمین است. کشورهای شبه جزیره بالکان شامل، یونان، آلبانی، بلغارستان، کرواسی، اسلوونی، جمهوری مقدونیه، مجارستان، بوسنی و هرزگوین، صربستان، مونته‌ نگرو، رومانی و بخش اروپایی کشور ترکیه است.

شبه جزیره بالکان با وسعتی حدود ۷۲۸۰۰۰ کیلومتر مربع جمعیتی حدود ۶۰ میلیون تن را در خود جای داده است. وجه تسمیه این سرزمین از رشته ‌کوه‌ های بالکان گرفته شده که این رشته کوه ها از قسمت مرکزی بلغارستان تا ناحیه شرقی صربستان دیده می شود. بعضی از محققان معتقدند که نام این رشته کوه واژه ای ترکی است و از زبان ترکی گرفته‌ شده است. واژه بالکان در زبان ترکی به معنی رشته کوه‌ هایی هستند که از درخت پوشیده شده اند و احتمال می رود وقتی قبایل ترک به این منطقه وارد شدند این نام به آن جا تعلق گرفته باشد. بالکان تا امروز در رشته کوه ‌های بلخان در ترکمنستان که کشوری در آسیای مرکزی است شنیده می شود. مردم این شبه جزیره با زبان های روسی، یونانی، ترکی و مقدونی صحبت می کنند.

با روي كار آمدن ناپلئون بُناپارت در فرانسه و وقوع جنگ‏هاي مختلف، اين كشور به بزرگ‏ترين قدرت اروپا و جهان مبدل شد و در سال 1810 به وسيع‏ترين حدِّ خود رسيد. قلمرو امپراتوري ناپلئون، بخش اعظم اروپا را از ايتاليا و اسپانيا تا هلند و آلمان و لهستان فرا گرفت، ولي ناپلئون به اين هم اكتفا نكرد و در سال 1812م با يك نيروي عظيم پانصد هزار نفري به سرزمين پهناور روسيه يورش برد. نيروهاي مهاجم در مدتي كمتر از سه ماه تا مسكو رسيدند ولي هنگام ورود ناپلئون به مسكو، مدافعان شهر، آن را آتش زدند تا چيزي به دست فرانسويان نيفتد. اين عملْ مؤثر واقع شد و سربازان ناپلئون در جريان نبرد، با گرسنگي روبرو گرديدند. هم‏چنين سرماي كشنده روسيه و بيماري باعث شد كه سپاه ناپلئون در نوزدهم اكتبر 1812م مجبور به عقب نشيني شده و شهر را ترك كنند. ولي در مسير عقب‏نشيني نيز سربازان روسي مرتباً آن‏ها را مورد حمله قرار داده و مانع از رسيدن آذوقه به آنان مي‏شدند. در جريان اين حمله و عقب‏ نشيني تاريخي، از صدها هزار نيروي فرانسوي تنها در حدود سي هزار سرباز خسته، جان سالم به در بردند. در اين هنگام ناپلئون با شتاب به پاريس برگشت تا پول تجهيزات و لشكريان مورد نياز خود را براي حملات بعدي خويش فراهم آوَرَد، اما دول اروپايي با اتحاد عليه كشور ضعيف شده فرانسه، به كشور گشايي‏هاي ناپلئون خاتمه داده و شكست ناپلئون را قطعي كرده و پس از دستگيري وي را تبعيد كردند. شكست ناپلئون در روسيه، آغازي بر افول اقبال سياسي و نظامي او در اروپا بود كه درنهايت به فروپاشي امپراتوري وي انجاميد.

قفقاز ناحیه‌ای در آسیا و اروپا میان دریای کاسپین و دریای سیاه است که رشته‌کوه قفقاز در آن واقع است. قفقاز از نظر سیاسی به دو بخش قفقاز جنوبی (ماورای قفقاز) و قفقاز شمالی تقسیم می‌شود و دارای مساحتی حدود ۵۲۰٬۰۰۰ کیلومترمربع و جمعیتی حدود ۴۰٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر می‌باشد. قفقاز جنوبی شامل کشورهای جمهوری آذربایجان، ارمنستان، گرجستان و بخش‌هایی از شمال باختری ایران و شمال خاوری ترکیه می‌شود. اما قفقاز شمالی جزئی از روسیه است و شامل جمهوری‌های خودگردان داغستان، چچن، اینگوشتیا، اوستیای شمالی-آلانیا، کاباردینو-بالکاریا، کاراچای-چرکسیا، سرزمین کراسنودار، آدیغیه و سرزمین استاوروپول می‌شود.

در دانش جغرافیا و علوم سیاسی، به سرزمین ادامه‌داری که دو قاره اروپا و آسیا را دربر می‌گیرد، اصطلاحأ اوراسیا گفته می‌شود.از آنجا که دو قاره آسیا و اروپا مرز طبیعی ویژه‌ای ندارند و مرزبندی کنونی میان این دو قاره بیشتر تاریخی و فرهنگی است این اصطلاح نیز به‌کار رفته‌است. در دروس برخی کشورها، اوراسیا به عنوان بزرگترین قاره در بین ۵ یا ۶ قاره جهان شناخته می‌شود.بخش اعظم اوراسیا در نیم‌کره‌های شمالی و شرقی قرار دارد. مرزهای اوراسیا عبارتند از: اقیانوس آرام در شرق، اقیانوس اطلس در غرب، اقیانوس منجمد شمالی در شمال و آفریقا، مدیترانه و اقیانوس هند در جنوب.

مساحت اوراسیا نزدیک به ۵۵ میلیون کیلومتر مربع است که ۳۶٫۲ درصد از خشکی‌های کرهٔ زمین را شامل می‌شود. نزدیک به ۵ میلیارد تن در این قاره زندگی می‌کند که برابر با ۷۰ درصد از جمعیت جهان است. انسان‌ها نخستین بار میان ۶۰ هزار تا ۱۲۵ هزار سال پیش بر این منطقه پا نهادند. جزایر بزرگی همچون اندونزی، ژاپن، جزیره بریتانیا، ایسلند، جزیره ایرلند و فیلیپین با اینکه جدا از قاره قرار دارند اما معمولاً در مجموعهٔ اوراسیا قرار می‌گیرند.

جغرافیای طبیعی اوراسیا به شکل یک قاره است مفهوم اروپا و آسیا به عنوان قاره‌های جدا از هم به اروپای دوران قدیم بازمی‌گردد. در دوران قدیم دریای سیاه و دریای مرمره به همراه تنگه‌هایشان به عنوان یک جدا کنندهٔ قاره در نظر گرفته می‌شد اما امروزه رشته‌کوه اورال و رشته‌کوه قفقاز بیشتر به عنوان جداکننده‌های اصلی دو قاره در نظر گرفته می‌شوند. اوراسیا در کانال سوئز به آفریقا وصل می‌شود. گاهی هم آفریقا را به اوراسیا متصل می‌کنند و آن را آفرو–اوراسیا می‌نامند. به دلیل گسترهٔ پهناور این قاره، در سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن اوراسیا اقلیم‌های گوناگونی دارد و از گرمترین تا سردترین را در خود جای داده‌است.اوراسیا از قاره های اروپا و اسیا تشکیل شده.برای مثال کشور های اسیا،ایران،عربستان،افغانستان،و...کشورهای اروپا برای مثال،روسیه،ترکیه و...اما کشور های روسیه و ترکیه هم در اسیا و هم در اروپا هستند.

هر قاره یک نامی دارد که در سال های بسیار دوری روی آن گذاشته شده است. اکنون می خواهیم علت نامگذاری هر قاره را بررسی کنیم ....

آفریقا: ریشه این نام را به رومیان نسبت میدهند که به تونس فعلی اشاره میکند .نام این قاره که از زبان یونانی و لاتین های دیگر سرچشمه می گیرد. گسترش بیشتر این نام توسط اروپایی ها در طول قرون وسطی در زمانی که آنها در پی افزایش آگاهی در آفریقا بودند انجام شد.

اروپا: منشا این نام برگرفته از کلمه لاتین “Europa ” است. اروپا ریشه در زبان یونانی دارد. یک مکتب فکری معتقد است که به اساطیر یونان باستان باز می گردد در این افسانه در افسانه یونانی، دختر پادشاه فنیقی به نام ققنوس بود عاشق زئوس شد و 3 پسر داشت.

نظریه دیگر، همان طور که ارنست کلین پیشنهاد کرد، نام از ریشه سومری به “Ereb ” گرفته شده است.

ارنست معتقد بود که سومری ها از این نام برای اشاره به موقعیت نسبی اروپا به بین النهرین، آناتولی، سواحل خاوری، و بوسفور استفاده کردند. برای همین اشاره به اروپا به عنوان سرزمینی که خورشید غروب می کند و یا نام سرزمین غربی استفاده می شود.

اقیانوسیه : منشا نام اقیانوسیه ساده می باشد. اقیانوسیه از واژه انگلیسی اقیانوس می آید که به آب دریا اشاره دارد. اما علت اصلی نام آن واژه یونانی “Okeanos ” است که به معنی یک آب بزرگ ( رودخانه ) اطراف زمین است .

آسیا: نام این قاره برگرفته از واژه Ἀσία از یونان باستان می باشد. در ابتدا از آن برای اشاره به ساحل شرقی دریای اژه استفاده شد سپس برای اشاره به منطقه آناتولی به کار رفت. رومیان قبل از کاربرد گسترده خود از آن برای اشاره به منطقه لیدیان استفاده کردند. معنای عمیق تری می توانست از واژه اژه Asis به معنای گل و یا Asu سامی به معنای روشنایی یا افزایش باشد.

آمریکا: آمریکای شمالی و جنوبی هر دو نام آمریکا را دارند، برخی از مردم بر این باورند که این نام از همتای ایتالیایی وسپوجی آمده است. برخی دیگر می گویند که این نام برگرفته از Amerike یا ap Meryk است.

کوچک‌ ترین قاره روی کره زمین قاره اقیانوسیه است.

تمام کشورهای درون این قاره به صورت جزیره یا مجمع الجزایر هستند. بیشتر این قاره را دو کشور استرالیا و نیوزلند (زلندنو) تشکیل داده‌اند. در اصل اقیانوسیه با نام رسمی قلمرو استرالیا شناخته می شود.

این قاره پیشرفته در نیمکره جنوبی کره زمین قرار دارد و ششمین کشور بزرگ در دنیا یعنی استرالیا در آن قرار دارد.

کانال ایتا

یکی از زیباترین قاره های جهان، قاره اروپا است. که بعد از اقیانوسیه، دومین قاره کوچک در جهان است. اکثر کشورهای این قاره صنعتی و پیشرفته هستند.

آلمان، فرانسه، ایتالیا، انگستان، اسپانیا از کشورهای معروف و شناخته شده ای هستند که در این قاره قرار گرفته اند. اروپا با آسیا خشکی بزرگ اوراسیا را ساخته اند و مرز بین آنها کوه‌های آرال می باشد.

از دریاهای مهم این قاره می توان به دریای سیاه، دریای اژه، دریای آدریاتیک، دریای بالتیک و دریای مدیترانه اشاره کرد.

کوههای مهم آن نیز کوه آلپ که بلندترین قله آن مون بلان در مرز سوئیس و فرانسه است و کوه پیرند در مرز فرانسه و اسپانیا قرار گرفته است.

رودهای مهم آن نیز رود راین در آلمان، رود سن در فرانسه، رود دانوب در اتریش و آلمان و رود نیپر در اتحاد شوروی می باشد.

مردم این قاره به زبان‌های مختلفی مانند انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی، ایتالیایی، آلمانی، هلندی، لهستانی، سوئدی و دانمارکی صحبت می کنند.

کانال ایتا

قاره آمریکا در نیمکره غربی جهان واقع شده است. این قاره به عنوان سومین قاره بزرگ‌تر جهان پس از آسیا و آفریقا شناخته می‌شود. آمریکا از شمال به اقیانوس آرام، از شرق به اقیانوس اطلس، و از جنوب به اقیانوس آرام منتهی می‌شود.

قاره آمریکا دارای دو بخش اصلی است که شامل آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی می‌شود. آمریکای شمالی شامل کشورهایی مانند کانادا، ایالات متحده آمریکا، مکزیک و کشورهای مرکزی آمریکا است. آمریکای جنوبی شامل کشورهایی مانند برزیل، آرژانتین، کلمبیا و شیلی است.

آمریکا دارای تنوع جغرافیایی بسیار بزرگی است که شامل کوهستان‌ها، صحراها، جنگل‌ها، دریاچه‌ها و رودخانه‌ها می‌شود. همچنین، آمریکا دارای تنوع فرهنگی و قومی بسیار بزرگی است و میزبان اقوام و قومیت‌های مختلفی است که زبان‌ها، فرهنگ‌ها و سنت‌های متنوعی را حفظ کرده‌اند.

قاره آمریکا همچنین دارای تاریخی بسیار غنی است و میزبان تمدن‌های باستانی بزرگی مانند تمدن آزتک، مایا و اینکا بوده است. همچنین، آمریکا دارای اقتصادی پیشرفته و تأثیرگذار است و به عنوان یکی از قطب‌های اقتصادی جهان شناخته می‌شود.

کانال ایتا